Onbu love

Een aantal maanden geleden ontdekte ik de onbuhimo. Het woord onbuhimo komt uit het japans (onbu – op je rug dragen en himo- touw). In de japanse manier van dragen draag je het kindje hoog op je rug. En dat is precies wat de (europese) onbu doet. Het is een drager zonder buikband, waarbij het kindje op het bovenste stuk van je rug zit, en min of meer over je schouder kan meekijken. Dit in tegenstelling tot torsodragen, waarbij het kindje vrij laag op je rug zit.

Ik vind de onbu heerlijk dragen met dl van 3 jaar oud. Het draagt veel lichter dan je in de eerste instantie zou denken. Het is voor veel mensen even wennen omdat er geen buikband aan de drager zit. Voor mij, als vollere vrouw, was het een verademing: geen muffintop!! Eindelijk een drager zonder knellende buikband!

De benen van het kindje gaan door de schouderbanden van de drager, waardoor het kindje toch gezekerd zit.

De armpjes kunnen aan de zijkant of aan de bovenkant uit de drager. Ikzelf vind het geen drager voor hele jonge kindjes, maar voor wat oudere kindjes vind ik het heerlijk dragen! Ik kan er met mijn dochter urenlang mee lopen. En het gaat ook zo lekker snel! Nauwelijks dingen om in te stellen, en geen stijve stukken.

De onbu’s die ik gebruik zijn full buckle. Er bestaan ook onbu’s met ringen, maar die vond ik omslachtiger.

Eigenlijk gebruik ik, zo aan het eind van mijn draagdagen, bijna alleen nog maar de onbu’s en de ringslingen….